ගැට්ස්බි කොළ පැහැති එළිය ගැන විශ්වාසය නැති ය. ඒ වනාහි අප නිරතුරු විඳින කම් සුවයයි. එහෙත් වසරින් වසර එය අප ඉදිරියේම පිරිහෙයි. එවිට එය අප මඟහැර යයි. අප එය වටහා ගන්නේ නැත. වන්නාට ය, හෙට අපි වඩා වේගයෙන් දුවන්නෙමු ය, අපගේ දෑත් දෙපා දෙපසට විඳගන්නෙමු ය, දිනෙන් දින අපි සිතමු. ඉතින් අපි පහර කෑවෙමු. දිය පහරට එරෙහි ව යන යාත්රාවක් සේ, අතීතයට අනවරතව පිටුපා ගොස්.